sonnet

iedere avond drink ik me leeg
en vrij van gedachten mijn ogen dicht
tot ik droomloos zonder gezicht
niets meer van mijn lijden weeg

de roes is mijn rusten zonder licht
en mijn gedachten is niet gekneed deeg
als ik gebroken tranen veeg
hopende dat mijn lijf zwicht

in mijn nuchtere gedachten rijst mijn dood
slechts met drank kan ik je begroete’
met flessen droge wijn dus niet de zoete

opdat ik slapen kan in plaats van boete’
diep dat je in mijn leven wroette
en me verlaatte in weken van wit brood