parallelle paden

jij en ik
wij leven op parallelle paden
meestal alleen
als de polen uiteen

toch lopen onze paden
soms zo rakelings langs elkaar
dat ze een moment kruisen
al is het zelfs heel even maar

kort doet dan ons leven bruisen
gelukkig even weer met elkaar
alleen het is altijd maar voor kort
dat samen zijn op de evenaar

jij worstelt dan om je pad te buigen
omdat je vindt dat het anders moet
terwijl ik probeer mijn pad te rechten
want dichterbij dat voelt zo goed

zo lopen jij en ik
op onze parallelle paden
de polen of de evenaar
dat is afhankelijk
van onze daden