om hoe je eruit ziet
om hoe je beweegt
om hoe je praat
om hoe je gewoonte is
om hoe je denkt
om hoe je bent
hou ik van je
om wie je was
om hoe je dacht
en om wat je gewoonte was
om hoe je sprak
om hoe je bewoog
om hoe je eruit zag
hield ik van je 
Categorie: Update
Het is voor mij niet ongebruikelijk om in een eerder gepost bericht, gedicht of gedachte een kleine aanpassing te maken zonder dit te vermelden. Soms lees ik mijn geschreven tekst nog eens terug en denk ik dat het toch net even beter is op een andere manier. Het gaat dan om een kleinigheid, zoals een witregel, het omdraaien van twee woorden of een aanvulling ter verduidelijking. Een niet heel grote verandering in de tekst, die me ook verder niet het vermelden waard lijkt. Ik zie deze website als een verlengde van mijzelf, continue in ontwikkeling en soms moeten oude ideeën dus bijgesteld worden.
Lees nog eens wat gedichten terug. Misschien ontdek je nog wel ergens een aanpassing. 😉
VERGEEF ME
vergeef me dat ik je heb laten lijden
dat ik je verdriet heb gedaan
ik heb dat nooit willen laten gebeuren
maar ik ontkwam er ook niet aan
vergeef me dat ik je een kant op leidde
die je uiteindelijk toch niet wou
ik bedoelde alleen het allerbeste
maar het was niet goed voor jou
vergeef me dat ik je heb doen twijfelen
dat ik het je moeilijk heb gemaakt
ik wilde je slechts zien bloeien
maar ik heb je welzijn niet bewaakt
en dat had nooit mogen gebeuren
ik heb echt nog nooit zo erg gefaald
ik bereikte juist het tegenovergestelde
ik heb je meer omlaag gehaald
dus vergeef me
vergeef me dat ik nog zo veel om je geef
en dat ik nog zo veel van je hou
dat ik je daarom maar met rust heb gelaten
omdat ik je anders weer kwetsen zou
Het is best een tijd geleden dat ik het onderstaande gedicht schreef. Ik denk zeker zo’n vijfentwintig jaar terug in de tijd. Ik geef toe, dat ik hem een beetje heb opgefraaid voordat ik hem hier plaatste. Maar de aanpassingen zijn echt minimaal. Ik wilde het gedicht namelijk zo veel mogelijk in zijn oorspronkelijke vorm houden, omdat het toen zo goed voor mij voelde.
STATIONSTRAP
tussen de ongelooflijke chaos van elkaar snel passerende druk overleggende belangrijke telefoontjes plegende luid lachende met aktetassen handtassen schoudertassen en rugtassen zwaaiende stroming van mensen die in hun hoofden druk bezig zijn met hun planningen van vandaag morgen of later voor hun boeiende opleiding duffe kantoor of veel belovend bedrijf of wat voor haastige verplichting dan ook en die ik dus maar voor laat gaan
loopt zij
serene rust
voorbij
wordt dit
moment
voor mij
slow-motion
kort wij
tot de wereld om ons heen met lichtsnelheid weer verder gaat
liever zal ik het altijd proberen
en modder ik maar wat aan
dan zonder poging om met jou te leven
je per ongeluk te laten gaan
dus laat me liever sterven
dan dat ik je per ongeluk laat gaan
want dat is voor mij het einde
dan ga ik er zelf ook liever aan