Auteur: Ricardo Verver


Het is voor mij niet ongebruikelijk om in een eerder gepost bericht, gedicht of gedachte een kleine aanpassing te maken zonder dit te vermelden. Soms lees ik mijn geschreven tekst nog eens terug en denk ik dat het toch net even beter is op een andere manier. Het gaat dan om een kleinigheid, zoals een witregel, het omdraaien van twee woorden of een aanvulling ter verduidelijking. Een niet heel grote verandering in de tekst, die me ook verder niet het vermelden waard lijkt. Ik zie deze website als een verlengde van mijzelf, continue in ontwikkeling en soms moeten oude ideeën dus bijgesteld worden.

Lees nog eens wat gedichten terug. Misschien ontdek je nog wel eegens een aanpassing. 😉


VERGEEF ME

vergeef me dat ik je heb laten lijden
dat ik je verdriet heb gedaan
ik heb dat nooit willen laten gebeuren
maar ik ontkwam er ook niet aan

vergeef me dat ik je een kant op leidde
die je uiteindelijk toch niet wou
ik bedoelde alleen het allerbeste
maar het was niet goed voor jou

vergeef me dat ik je heb doen twijfelen
dat ik het je moeilijk heb gemaakt
ik wilde je slechts zien bloeien
maar ik heb je welzijn niet bewaakt

en dat had nooit mogen gebeuren
ik heb echt nog nooit zo erg gefaald
ik bereikte juist het tegenovergestelde
ik heb je meer omlaag gehaald

dus vergeef me

vergeef me dat ik nog zo veel om je geef
en dat ik nog zo veel van je hou
dat ik je daarom maar met rust heb gelaten
omdat ik je anders weer kwetsen zou


Het is best een tijd geleden dat ik het onderstaande gedicht schreef. Ik denk zeker zo’n vijfentwintig jaar terug in de tijd. Ik geef toe, dat ik hem een beetje heb opgefraaid voordat ik hem hier plaatste. Maar de aanpassingen zijn echt minimaal. Ik wilde het gedicht namelijk zo veel mogelijk in zijn oorspronkelijke vorm houden, omdat het toen zo goed voor mij voelde.

STATIONSTRAP

tussen de ongelooflijke chaos van elkaar snel passerende druk overleggende belangrijke telefoontjes plegende luid lachende met aktetassen handtassen schoudertassen en rugtassen zwaaiende stroming van mensen die in hun hoofden druk bezig zijn met hun planningen van vandaag morgen of later voor hun boeiende opleiding duffe kantoor of veel belovend bedrijf of wat voor haastige verplichting dan ook en die ik dus maar voor laat gaan

loopt zij

serene rust
voorbij

wordt dit
moment
voor mij
slow-motion

kort wij
tot de wereld om ons heen met lichtsnelheid weer verder gaat


liever zal ik het altijd proberen
en modder ik maar wat aan
dan zonder poging om met jou te leven
je per ongeluk te laten gaan

dus laat me liever sterven
dan dat ik je per ongeluk laat gaan
want dat is voor mij het einde
dan ga ik er zelf ook liever aan


Ochi dolenti mie (droevige ogen van mij), deze schitterende openingszin raakte me. Het is de eerste zin van het gelijknamige lied van Francesco Landini (1325 – 1397). Ik kwam het tegen op het album The second circle : Love songs of Francesco Landini van Anonymous 4. Ik heb de volledige tekst hieronder gezet met mijn (wat vrije) vertaling ernaast. De rest van het album bevat nog meer prachtige liederen van Landini. De moeite waard om te luisteren dus!

Ochi dolenti mie,
che pur piangete.
Po che vedete,
che sol per honesta non vi contento.

Non a diviso la mente’l disio
con voi che tante lagrime versate,
Perche da voi si cela el viso pio,
il qual priato m’a da libertate.

Gran virtu è rafrenar vollontate per honestate,
che sequir donna e sofferir tormento.

Ochi dolenti mie,
che pur piangete.
Po che vedete,
che sol per honesta non vi contento.

droevige ogen van mij
die nog steeds huilen
omdat jullie zien
dat ik alleen voor de deugd
jullie niet tevreden stel

mijn denken heeft hetzelfde verlangen
als jullie die zoveel tranen vergieten
omdat het mooie gezicht
dat mij van vrijheid beroofde
voor jullie verborgen is

het is een heldendaad
ter wille van de deugd
het verlangen te beheersen
omdat het volgen van een dame
een kwelling is

droevige ogen van mij
die nog steeds huilen
omdat jullie zien
dat ik alleen voor de deugd
jullie niet tevreden stel.

Het kan niet anders zijn dat ik hier zelf ook een gedicht bij zet: andere omstandigheden.

Soms als je een deur opent, ontsnapt de warmte. Je kunt dan beter de deur weer dicht doen. Maar als de warmte dan niet terugkomt, dan kun je beter opzoek gaan naar waar de warmte heen is gegaan.