Soms schrijf ik nog wel eens wat. Een enkele gedachte die niet in één zin samen te vatten is. Een paar van deze teksten heb ik gedeeld via Linkedin en die deel ik ook graag op mijn site.

Er zullen vast meer gedachten volgen…


Aan de sectie met gedichten heb ik een pagina met haiku’s toegevoegd. Op deze pagina staan een aantal haiku’s, die ik geschreven heb. Voldoen ze aan alle traditionele eisen van een haiku? Nee, dat zeker niet. Ze bevatten om te beginnen al niet (allemaal) een seizoenwoord en een verbondenheid met de natuur is vaak ver te zoeken. De enige reden dat ze onder het kopje haiku’s staan, is omdat ze wel voldoen aan de 5-7-5 regel (waar overigens ook niet alle ‘goede’ haiku’s zich aan houden).
Wanneer ik nieuwe haiku’s schrijf, die ik de moeite waard vind, zal ik ze aan de pagina toevoegen.


de leegte van de
eenzaamheid om mij
heen is het vacuüm van
het niet meer kunnen voelen

daarbuiten spelen mijn kinderen

van wij tot jij naar ik alleen
zo krimpt het tot
het definitieve zijn
van mijn eenzame stilte ineen


Gebeurtenissen in het leven gecombineerd met de interesse voor Griekse mythologie leverden me een nieuw gedicht op. Zie hier.

En dan ook maar meteen muziek toegevoegd aan Lente. Dat is en blijft toch wel één van mijn favoriete gedichten. Ook al is het al heel wat jaren oud.


wat als je alles had
maar het niets werd
wat doe je dan
met je verlangen

alleen teruggetrokken
vanuit het hier en nu
in het gat van je leven
blijf je hangen

maar de pijn sijpelt
sijpelt er langzaam vanaf
terug naar de neutraliteit
van het niets gebeuren

toch het gat blijft bestaan
in je diepste verlangen
ooit was je koning
en nu de slaaf

Hoe diep je kunt zinken is ook afhankelijk van de mensen om je heen.